Het Nieuwe Rijksmuseum (AAR 43)
Wat erin zit
De bovenlaag in de verschillende bouwputten rondom het Rijksmuseum bestond uit een zandpakket dat voorafgaand aan de bouw van het Rijksmuseum in de periode 1876-1885 was aangebracht om het buiten de Singelgracht gelegen poldergebied bouwrijp te maken. Uit de bodemopbouw in de bouwputten is vastgesteld dat het maaiveld van de historische polder oorspronkelijk op circa 2,00 m - NAP lag. Op verschillende locaties is onder de laat-19de-eeuwse bodemophoging een donkere venige bodem waargenomen die kan worden geïnterpreteerd als het toenmalige maaiveld-loopvlak. De top hiervan varieerde tussen 2,50 m - en 2,70 m - NAP. Door het gewicht van het opgebrachte zand is het maaiveld ingeklonken en zal het oorspronkelijk hoger hebben gelegen, naar schatting op 2,00 m - NAP. Ter hoogte van het Azië-paviljoen waren op dit maaiveld nog sporen van een voormalige bebouwing aanwezig in de vorm van verspreidde concentraties bouwpuin van fragmenten baksteen. De waargenomen archeologische sporen van ophogingen en beschoeiingen onderbouwen de juistheid van de projectie van het historisch kaartbeeld met de Mennonietensloot en de oude stadsvest, de tegenwoordige Singelgracht, op het huidige kaartbeeld. Zo …
Bestanden en diensten
- DataCite REST API (JSON)api.datacite.orgOpenen